خداوندا تو می بینی و دیده نمی شوی و در جایگاه بلندی قرار داری ;
و باز گشت همه بسوی تو است ;
و دنیا و آخرت از آن تو می باشد ;
خداوندا
از اینکه ذلیل گشته و خوار شویم به تو پناه می آوریم .
سالار شهیدان با توجه به مصایب سنگینى چون در خون غلتیدن یاران، برادران و فرزندان و نیز جراحات فراوان پیكرش چهره بر خاكهاى گرم كربلا نهاد و حدیث عشق به خدا و تسلیم در برابر خالق را چنین زمزمه كرد:
صبرا على قضاءك یا رب، لا اله سواك یا غیاث المستغیثین، مالى سواك و لا معبود غیرك، صبرا على حكمك یا غیاث من لا غیاث له، یا دائما لانفاد له یا محیى الموتى یا قائما على كل نفس بما كسبت احكم بینى و بینهم و انتخیر الحاكمین.
خدایا، در برابر قضا و حكم حتمىات صبر پیشه مىكنم.
خالقى جز تو نیست; اى یاور یارىجویان،
غیر از تو یاورى ندارم و جز تو معبودى نیست.
حكم تو را مىپذیرم، اى فریادرس كسى كه فریادرسى ندارد; اى جاودانهاى كه پایانى ندارد،
اى زندهكننده مردگان و اى قیومى كه بر اعمال همه افراد نظارت دارى،
تو خود میان من و دشمنانت قضاوت كن; تو بهترین داورانى.
« السلام علیك یا ابا عبدالله الحسین ( علیه السلام ) »
آگاه باشيد كه يكي از نعمت هاي الهي بر شما حاجات مردم به شماست.
پس از اين نعمت ها بيزار نشويد
بحارالأنوار،ج78ص121
از خدا بترسيد و از دنيا برحذر باشيد كه اگر بنا بود همه دنيا به يك نفر داده شود
و يا يك فرد براى هميشه در دنيا بماند، پيامبران براى بقا سزاوارتر بودند و جلب خشنودى آنان بهتر
و چنين حكمى خوش آيندتر بود،
ولى هرگز!
زيرا خداوند دنيا را براى فانى شدن خلق نموده كه تازه هايش كهنه و نعمت هايش زايل خواهد شد
و سرور و شادى اش به غم و اندوه مبدّل خواهد گرديد، منزلى پست و خانه اى موقّت است،
پس براى آخرت خود توشه اى برگيريد.
و بهترين توشه آخرت تقواست،
از خدا بترسيد، باشد كه رستگار شويد.
...
« بسم الله الرحمن الرحيم ...؛
اين وصيت حسينبيعلي است به برادرش محمد حنفيه.
حسين گواهي ميدهد به توحيد و يگانگي خداوند و اين که براي خدا شريکي نيست و محمد (ص) بنده و فرستاده اوست و آئين حق ( اسلام ) را از سوي خدا ( براي جهانيان ) آورده است و شهادت ميدهد که بهشت و دوزخ حق است و روز جزا بدون شک به وقوع خواهد پيوست و خداوند همه انسانها را در چنين روزي زنده خواهد نمود. »
امام در وصيت نامهاش پس از بيان عقيده خويش درباره توحيد و نبوت و معاد، هدف خود را از اين سفر اين چنين بيان نمود:
« من نه از روي خودخواهي و يا براي خوشگذراني و نه براي فساد و ستمگري از شهر خود بيرون آمدم؛ بلکه هدف من از اين سفر، امر به معروف و نهي از منکر و خواستهام از اين حرکت، اصلاح مفاسد امت و احياي سنت و قانون جدّم، رسول خدا (ص) و راه و رسم پدرم، عليبنابيطالب (ع) است.
پس هر کس اين حقيقت را از من بپذيرد ( و از من پيروي کند ) راه خدا را پذيرفته است و هر کس رد کند ( و از من پيروي نکند ) من با صبر و استقامت ( راه خود را ) را در پيش خواهم گرفت تا خداوند در ميان من و بنياميه حکم کند که او بهترين حاکم است.
و برادر !
اين است وصيت من به تو و توفيق از طرف خداست.
بر او توکل ميکنم و برگشتم به سوي اوست. »
امام حسین (ع) در روز عاشورا،خطاب به اصحابش فرمود:
اي فرزندان خانواده هايبزرگوار!
مرگ فقط پلي است كه شمارا از سختي ومشقت،
به بهشتهايوسيع ونعمتهاي دائمي،منتقل مي كند.كداميك از شما بدش مي آيد كهاز زندان به قصر وكاخ،منتقل گردد؟
ولي مرگ براي دشمنان شما،منتقلشدن از قصر وكاخ،به زندان است!
پدرم از رسول خدا(ص)نقل كردكه:دنيا زندان مؤمن وبهشتكافر است!
پس مرگ پلي است كه شمارا بهبهشت وآنها را به جهنم،منتقل مي كند.
نه دروغ مي گويم ونه به من دروغگفته شده است!»
...
قافله عشق به سرمنزل جاودان خویش نزدیك می شود...
واین عاقبت كار عشق است .
...
...
تن در دنیاست و جان درآخرت ؛
یاران یكایك جان بر سر پیمان ازلی خویش نهاده اند
و بال شهادت به حظیره القدس كشیده اند ،
اما پیكر خونینشان، اینجا، این سوی و آن سوی،
شقایق های داغداری است كه بر دشت رسته است .
(شهید آوینی)
راستى اين دنيا ديگرگونه و ناشناس شده و معروفش پشت كرده،
و از آن جز نمى كه بر كاسه نشيند و زندگى اى پست،
همچون چراگاه تباه، چيزى باقى نمانده است.
آيا نمى بينيد كه به حقّ عمل نمى شود و از باطل نهى نمى گردد؟
در چنين وضعى مؤمن به لقاى خدا سزاوار است.
و من مرگ را جز سعادت ، و زندگى با ظالمان را جز هلاكت نمى بينم.
به راستى كه مردم بنده دنيا هستند و دين بر سر زبان آنهاست و مادام كه براى معيشت آنها باشد پيرامون آناند، و وقتى به بلا آزموده شوند دينداران اندكاند.
بسم الله الرحمن الرحیم
***
التماس دعا
